Ky artikull I RajoniPress sjell në vëmendje rrugëtimin politik dhe njerëzor të Shaqir Shaqiri, një prej figurave më domethënëse të qëndresës politike shqiptare në Luginën e Preshevës. Përmes përvojës së drejtpërdrejtë të përndjekjes, burgimit dhe angazhimit publik, ai përfaqëson një brez që nuk e pranoi heshtjen si kompromis përballë padrejtësisë. Teksti është marrë nga RajoniPress dhe ribotohet për lexuesit e DardaniaPress si pjesë e kujtesës kolektive për rezistencën politike shqiptare në këto hapësira.

  Në hapësirat ku fjala shqiptare është ndëshkuar me pranga dhe bindja politike me burg, Shaqir Shaqiri u formua si një zë i papajtueshëm me padrejtësinë. I ndjekur, i burgosur dhe i përballur drejtpërdrejt me mekanizmat e represionit shtetëror, ai nuk e njohu heshtjen si alternativë. Jeta e tij politike u shndërrua në një përballje të vazhdueshme me pushtetin që synonte të nënshtronte identitetin dhe dinjitetin shqiptar në Luginën e Preshevës.

Shaqir Shaqiri nuk është thjesht një emër në dosjet e përndjekjes politike; ai është dëshmi e gjallë se rezistenca qytetare mbijeton edhe aty ku burgjet mbyllin dyert, por jo bindjet.

Në historinë e përpjekjeve politike të shqiptarëve në Luginën e Preshevës, ka figura që nuk kanë kërkuar vëmendje publike, por janë formuar përmes përballjes së drejtpërdrejtë me padrejtësinë, represionin dhe heshtjen e imponuar. Një nga këto figura është Shaqir Shaqiri, aktivist dhe i burgosur politik, emri i të cilit lidhet ngushtë me angazhimin e vazhdueshëm për të drejtat kombëtare dhe qytetare të shqiptarëve nën administrimin e Serbisë.

Ai përfaqëson një nga figurat më domethënëse të qëndresës politike shqiptare në këtë rajon. I burgosur politik që në moshën vetëm 17-vjeçare, Shaqiri e përjetoi dënimin në rrethana jashtëzakonisht të rënda, duke e kaluar tërë kohën e burgimit në izolim të plotë, si pasojë e bindjeve dhe angazhimit të tij politik.

Përtej represionit dhe përndjekjes, ai mbeti i palëkundur në idealet e lirisë, duke luajtur më vonë rol të rëndësishëm në formimin, konsolidimin dhe shtrirjen e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Në vazhdën e angazhimit të tij politik dhe institucional, Shaqir Shaqiri shërbeu edhe si zëdhënës i Këshillit Politik për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc, duke artikuluar publikisht dhe në mënyrë të argumentuar kërkesat politike dhe të drejtat e shqiptarëve në këtë rajon, në një periudhë të ndjeshme historike për fatin e tyre kolektiv.

Ai i përket atij brezi që u rrit dhe u formua në rrethana të rënda politike, ku shprehja e identitetit kombëtar shqiptar dhe kërkesa për barazi shiheshin si kërcënim për rendin shtetëror. Aktiviteti i tij politik që nga mosha e re e vendosi përballë mekanizmave represivë të shtetit, duke e shndërruar në subjekt përndjekjeje, arrestimesh dhe burgosjeje politike. Për të, burgimi nuk ishte fundi i angazhimit, por një formë tjetër e sakrificës për bindjet e tij.

Roli i Shaqir Shaqirit nuk kufizohet vetëm në përvojën personale të vuajtjes. Ai u bë një zë i artikuluar për çështjen e shqiptarëve të Luginës së Preshevës, duke ngritur vazhdimisht shqetësime për diskriminimin institucional, mohimin e të drejtave themelore, shtypjen kulturore dhe përjashtimin politik që përjeton ky komunitet.

Në deklarimet dhe qëndrimet e tij publike, Shaqiri ka theksuar se Lugina e Preshevës nuk është një hapësirë e shkëputur nga realiteti shqiptar, por pjesë organike e një trungu historik dhe kulturor që ndan plagë, sakrifica dhe aspirata të përbashkëta me Kosovën.

Ai ka qenë kritik i vazhdueshëm ndaj politikave shtetërore serbe, të cilat, sipas tij, synojnë zbehjen e identitetit shqiptar përmes presionit administrativ, ekonomik dhe simbolik. Njëkohësisht, ai ka kërkuar një qasje më të përgjegjshme dhe më aktive të institucioneve të Kosovës dhe të faktorëve ndërkombëtarë ndaj Luginës së Preshevës, duke e konsideruar këtë rajon si një çështje ende të pazgjidhur politike dhe njerëzore në Ballkan.

Kontributi i Shaqir Shaqirit qëndron edhe në faktin se ai përfaqëson një kujtesë të gjallë të përndjekjes politike në hapësirat shqiptare jashtë Kosovës. Përmes përvojës së tij personale, ai dëshmon se burgimi politik nuk ishte fenomen i një të kaluare të largët, por realitet që ka vazhduar edhe pas ndryshimeve të mëdha gjeopolitike në rajon.

Në diskursin publik, Shaqir Shaqiri mbetet një figurë që nuk flet nga pozita e pushtetit, por nga përvoja e drejtpërdrejtë e përballjes me padrejtësinë. Ai nuk përfaqëson një karrierë politike klasike, por një rrugëtim personal të shndërruar në kauzë kolektive – kërkesën për dinjitet, barazi dhe njohje të të drejtave elementare të shqiptarëve të Luginës së Preshevës.

Burimi: RajoniPress

Figura e Shaqir Shaqirit përfaqëson më shumë se një biografi individuale – ajo mishëron përvojën e një komuniteti të tërë që ka jetuar nën presion, diskriminim dhe përjashtim politik. Rrugëtimi i tij dëshmon se qëndresa politike nuk matet me poste apo pushtet, por me këmbënguljen për të mos hequr dorë nga dinjiteti dhe e drejta për barazi. Në këtë kuptim, Shaqir Shaqiri mbetet pjesë e pandashme e mozaikut të rezistencës shqiptare në Luginën e Preshevës dhe një kujtesë e gjallë e padrejtësive që ende kërkojnë zgjidhje.

Ky artikull është pjesë e arkivës tematike “Lugina e Preshevës” në DardaniaPress, e dedikuar dokumentimit të diskriminimit institucional, përndjekjes politike dhe rezistencës qytetare të shqiptarëve në këtë rajon.