Këshilli Kombëtar Shqiptar (KNSH) në Serbi është themeluar në qershor të vitit 2010 dhe ka katër kompetenca kryesore: arsimin, kulturën, informimin dhe përdorimin zyrtar të gjuhës dhe shkrimit shqip, të përcaktuara me Ligjin për këshillat kombëtare të pakicave kombëtare.
Pra, nuk janë pesë, por katër fusha themelore dhe ato nuk përfshijnë asnjë veprimtari ekonomike apo bujqësore.
Megjithatë, veprimtaritë dhe kompetencat e veta ligjore ky Këshill pothuajse i ka lënë në harresë dhe, për çudi, ka filluar të merret edhe me bujqësi, duke lënë pas dore arsimin, kulturën dhe informimin. Madje, nëpër korridore dhe në biseda “konfidenciale” qarkullon pretendimi se Qeveria e Republikës së Kosovës, kohë më parë, paska transferuar rreth dy milionë euro, të cilat paskan mbetur të bllokuara, meqë KNSH nuk është i regjistruar si subjekt ekonomik-bujqësor dhe nuk paska mundësi ligjore për t’i shfrytëzuar këto mjete.
Kështu, edhe pse taksapaguesit ndajnë mjete nga kafshata e gojës së tyre, ato mbeten të bllokuara dhe nuk arrijnë te përfituesit e granteve bujqësore në Luginën e Preshevës.
Të gjitha këto anomali të çuditshme më rastisi t’i mësoj krejt rastësisht.
Meqë, më herët, më ishte premtuar nga kryetarja e Komunës së Preshevës, Ardita Sinani, se do të financohej një nga librat e mi më të rinj, unë paraqita kërkesë në Këshillin Komunal të Preshevës për financimin e botimit të monografisë “Profesor Ibrahim Kelmendi (1916–1979)” të autorit Elez Osmani (New York), ku Prof. Dr. Emin Kavashi nga Fushe Kosova eshte redaktor dhe unë jam recensent.
Kjo monografi ishte planifikuar të botohej dhe të promovohej më 16 prill 2026, me rastin e kremtimit të 110-vjetorit të lindjes së profesorit, emrin e të cilit me krenari e mban shkolla fillore qendrore dhe që çdo vit e shënon këtë datë si Ditën zyrtare të shkollës me një program të pasur kulturor-artistik.
Nga Komuna më njoftuan se kanë ndarë vetëm 412 euro (50.000 dinarë), që përbënin rreth 5% të kostos reale të botimit të monografisë.
Natyrisht, e refuzova kategorikisht këtë donacion jodinjitoz.
Kryetarja Sinani, duke shprehur keqardhje, më sugjeroi që t’i drejtohem KNSH-së, me arsyetimin se “ata janë bash për këtë punë”. Nuk hezitova dhe iu drejtova edhe KNSH-së me kërkesë zyrtare. Për çudi, kryetari Enkel Rexhepi më deklaroi: “Nuk kemi mjete, prandaj nuk mund ta financojmë botimin e monografisë.”
Mbeta i shtangur: si është e mundur që Qeveria e Kosovës dhe Kryeministri Albin Kurti deklarojnë publikisht se janë ndarë 4–5 milionë euro për arsimin, kulturën dhe informimin në gjuhën shqipe në Luginë, ndërsa realiteti në terren duket një situatë dhe realitet diametralisht i kundërt? E gjitha kjo tingëllon si një narrativë e pabazë, madje si propagandë e pastër.
Në fund, monografinë u detyrova të huazoj dhe e botova me mjetet e mia personale nga pensioni im modest dhe me ndihmën e familjarëve të mi, pa ndihmën institucionale, që aq shumë e trumpetojne dhe e kanë gojën plotë kudo qe paraqiten me fjalimet e tyre “patriotike”.
Megjithatë, ia dolëm që, perkundër vështirësive e sfidave, ta bejmë promovimin e Monografisë me 16 prill 2026 në lokalet e Shkollës Fillore që me krenari mban emrin “Profesor Ibrahim Kelmendi”.
Vallë, çfarë po ndodh aktualisht me ne shqiptarët në Luginën e Preshevës?
Preshevë, 23 prill 2026
Discussion about this post