Fjalimi i fundit i Aleksandar Vuçiq në Vranjë përfaqëson një vazhdimësi të qartë të diskursit politik serb që ndërthur tre elemente kyçe:
Viktimizimi historik
Vuçiq e paraqet Serbinë si viktimë të “forcave të mëdha botërore”, duke e relativizuar rolin e saj në konfliktet e viteve ’90.
Kjo është një strategji e njohur: zhvendosja e përgjegjësisë nga politika shtetërore drejt faktorëve të jashtëm.
Mohimi indirekt i realitetit të Kosovës
Deklarata se Serbia “mbeti pa Kosovën” është shumë domethënëse.
Ajo tregon: pranimin faktik të humbjes së kontrollit por jo pranimin juridik apo politik .
Ky është një formulim tipik për të mbajtur gjallë pretendimin territorial pa e thënë hapur.
Ndërtimi i armikut të brendshëm dhe rajonal
Kur Vuçiq thotë se “disa e ndërtojnë identitetin mbi urrejtjen ndaj serbëve”, ai: krijon një narrativë rrethimi, legjitimon diskursin nacionalist, shmang përgjegjësinë për marrëdhëniet e tensionuara në rajon
Kjo retorikë është e rrezikshme sepse rikthen logjikën e viteve ’90: “ne kundër të gjithëve”.
Elementi më problematik
Deklarata për kolonat e refugjatëve (“traktorët”) është veçanërisht problematike.
Vuçiq përpiqet të: relativizojë spastrimet etnike, t’i paraqesë si pasojë e ndërhyrjes ndërkombëtare
Ndërkohë, faktet historike tregojnë se: shpërngulja masive e shqiptarëve ishte rezultat i politikave shtetërore të regjimit të atëhershëm serb.
Mesazhi real i fjalimit
Përtej retorikës emocionale, mesazhi kryesor është: Serbia po armatoset dhe forcohet ushtarakisht, nuk do të pranojë interpretimet ndërkombëtare të së kaluarës, do të vazhdojë të mbajë çështjen e Kosovës të hapur .
Fjalimi i Vučićit nuk është thjesht përkujtim historik. Ai është një mesazh politik i drejtpërdrejtë për të tashmen dhe të ardhmen: konsolidim i brendshëm përmes nacionalizmi, presion i vazhdueshëm ndaj çështjes së Kosovës, ruajtje e narrativës së viktimizimit.
————————–
Në vazhdim japim fjalimin e presidentit serb Vuçiq sipas mediave serbe:
FJALIM TRONDITËS I VUÇIĆIT NË VRANJË: “Kemi mbetur pa Kosovën, ishte një forcë e madhe…”
Ai tha se në hapësirën e ish-Jugosllavisë ende jetojnë ata që identitetin e tyre e ndërtojnë mbi urrejtjen ndaj serbëve
25 mars 2026
Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vučić, deklaroi në Vranjë se Serbia gjatë viteve të fundit është forcuar aq shumë, sidomos ushtria e saj, sa që askush më nuk mund ta sulmojë pa u ndëshkuar.
“Dhe këtë e keni arritur ju, qytetarë të nderuar të Serbisë. Unë vetëm ju kam shërbyer”, tha Vučić në fjalimin gjatë shënimit të Ditës së përkujtimit për viktimat e bombardimeve të NATO-s në vitin 1999.
Vučić theksoi se kanë kaluar 18 vite nga shpallja e pavarësisë së Kosovës dhe përmendi se “presidenti gjerman ka thënë se është gabim i madh dhe shkelje e së drejtës ndërkombëtare të sulmohet Irani, por këtë nuk e kanë thënë kurrë për Republikën Federale të Jugosllavisë, përkatësisht për Serbinë”.
“Sepse edhe ata morën pjesë në këtë, jo vetëm amerikanët. Dhe kurrë nuk do ta thonë, sepse e dinë se kjo sjell pasoja juridike dhe politike”, tha Vučić.
“E dimë se kurrë nuk do të na falin që donim të ishim një ishull i vogël lirie, që donim të dëgjonim veten tonë, të ishim shërbëtorë të popullit tonë dhe jo të shteteve të huaja.”
“Dhe ja çudia – ata që të parët e njohën Kosovën e pavarur në Evropë, Danimarka, sot përballen me sulme ndaj integritetit të tyre territorial. U kujtuan për Kartën e OKB-së dhe rezolutat, por vetëm një nuk e përmendin – Rezolutën 1244 dhe integritetin territorial të Serbisë”, tha ai.
Ai shtoi se pilotët serbë gjatë bombardimeve të NATO-s “heroikisht dolën në ajër edhe pse e dinin se nuk kishin asnjë shans të ktheheshin”.
“Dua që ju, që keni ardhur nga Kosova dhe Pomoravja, ta dini një gjë – ne ndërkohë kemi ndërtuar ushtrinë tonë. Në heshtje. Disa na tallnin, por për ne nuk ekzistojnë më avionë të padukshëm dhe nuk ka objektiv që nuk mund të rrëzohet”, tha Vučić.
Ai deklaroi se në ish-Jugosllavi ende ka njerëz që identitetin e tyre e ndërtojnë mbi urrejtjen ndaj serbëve.
“Ata kanë shpikur një përrallë për veten dhe janë paraqitur si heronj të mëdhenj, ndërsa serbët si frikacakë. Kur flasin për veten thonë ‘ju kemi detyruar të ikni me traktorë’, por harrojnë të thonë se këtë nuk e bënë vetëm, por me ndihmën e fuqive më të mëdha – Amerikës, Gjermanisë dhe Anglisë.”
“Traktorët tanë, si dhe tanket tona, nuk janë simbol i humbjes. Ishte një forcë e madhe, një forcë e tmerrshme. Atëherë mësuam se forca jonë duhet të jetë më e madhe – në ekonomi, në fabrika dhe në ushtri”, tha Vučić.
Ai shtoi se Serbia ishte e varfër, e shkatërruar, pa infrastrukturë, pa shtet federativ dhe “mbeti pa Kosovën dhe Metohinë”.
Discussion about this post