Pas shumë vitesh të pashë në qytet
Dhe sytë fort i ferkova
Shpirti plot dhembje ra në dert
Iu rrudh përshëndetjes dora.
Nga pas të ndoqa me kujdes
Hapat të mos m‘i dëgjoje
Zemra edhe këmishën e çoj peshë
Më hidhej të ta kapja dorën.
Krenarisht kokën lart e mbaje
Të dukej sikur qyteti ty të takon
E unë pas të vija si në andërr
Ik shpejt mos me mundo…
ZLP
Discussion about this post